X
تبلیغات
عاشق
 

 

                           عاشق





پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 |

عاشق>>>شهادت حضرت فاطمه

ای کاش فدک این همه اسرار نداشت /ای کاش مدینه در و دیوار نداشت

فریاد دل محسن زهرا این بود /  ای کاش در سوخته مسمار نداشت

کاش قلبم به قبرش راه داشت / کاش زهرا هم زیارتگاه داشت

شهادت بانوی غریب مدینه بر شیعیان جهان تسلیت باد

برای تعجیل در ظهور منتقمش صلوات



ادامه مطلب

شنبه بیست و هفتم فروردین 1390 |

عاشق--->>>سلطان علی موسی الرضا





ای کـاش کـبوتر حریمـت باشم

                        یا هم نفس صبح و نسیمت باشم

از چشـم دلم بیا و بردار حـجاب

                        تا زائر چشـمان رحیمـت باشـم


سلطان علی موسی الرضا


ای جان من فدای تو 


ای امید ایرانیان


در غم تو جز اشک چیزی ندارم کاش 


اکنون در حرمت بودم و بارگاه نورانی


تو نظاره میکردم


آقا جان مرا بطلب که سخت مشتاقم


که تو سلطانیو من جزء عشّاقم


برای دیدن حرم امام به سایت


razavi.tv


مراجعه کنید

 


پنجشنبه چهاردهم بهمن 1389 |

عاشق---->>>28 صفر

آه

پیامبر مهربانی ها سفر کرد........

امام شیعیان نیز در کنارش

چه چیز دارم که بگویم

امام صادق(ع)میفرمایند : هرگاه در غمی گرفتار آمدی غم خودت را با غم از دست دادن پیامبر مقایسه کن زیرا غم فقدان پیامبر از بزرگترین غم هاست.

حضرت فاطمه سلام الله علیه نیز می فرمایند:هر کس برای حسنم گریه کند آتش جهنم بر او حرام میشود.

در این شب فرج امام زمان یادتئن نره.

التماس دعا


سه شنبه دوازدهم بهمن 1389 |

عاشق--->>>اربعین حسینی

اربعین آمد

چهل روز از داغ حسین بر دل زینب میگذرد.

در دل او چه غوغایی برپاست.چه کسی میداند این روز ها بر زینب چه میگذرد؟

امام سجاد(ع) میفرمایند تا چهل روز پس از واقعه کربلا هرگاه آب در دست میگرفتم بر پدر میگریستم.

میگویند درروز عاشورا پرده ای بر دلهای شیعیان حسین(ع)می افتد تا آنها از داغ مصیبت وارده بر امامشان نمیرند.

عمق فاجعه چقدر بوده است؟آیا درک خواهیم کرد.

و اکنون میگویم یا صاحب الزمان آجرک الله آقاجان ودر پایان

اگر گناه من زیاده    خدا به من حسین و داده


دوشنبه چهارم بهمن 1389 |

عاشق--->>>عباس نامه

السلام علیک یا ساقی العطاشا

هم چهرهعباس زیبا بود، هم اخلاق و روحیّاتش. ظاهر و باطن 

عباس نورانی بود و چشمگیر و پرجاذبه. ظاهرش هم آیینه 

باطنش بود. سیمای پر فروغ و تابنده ‏اش او را همچون ماه، 

درخشان نشان می‏داد و در میان بنی هاشم، که همه ستارگانِ 

کمال و جمال بودند، اباالفضل همچون ماه بود؛ از این رو او را

«قمر بنی هاشم» میگفتند.

در ترسیم سیمای او، تنها نباید به اندام قوی و قامت رشید و 

ابروان کشیده و صورت همچون ماهش بسنده کرد؛ فضیلتهای 

او نیز، که درخشان بود، جزئی از سیمای اباالفضل را تشکیل 

می‏داد. از سویی نیروی تقوا، دیانت و تعهّدش بسیار بود و از 

سویی هم از قهرمانان بزرگ اسلام به‏ شمار می‏ آمد. زیبایی 

صورت و سیرت را یکجا داشت. قامتی رشید و بر افراشته، 

عضلاتی قوی‏ و بازوانی ستبر وتوانا و چهره ‏ای نمکین و دوست 

داشتنی داشت. هم وجیه بود، هم ملیح. آنچه خوبان همه

داشتند، او به تنهایی داشت.

 شجاعت و سلحشوری را از پدر به ارث برده بود و در کرامت و 

بزرگواری و عزّت نفس و جاذبه سیما و رفتار، یادگاری از همه 

عظمتها و جاذبه‏ های بنی‏ هاشم بود. بر پیشانی‏ اش علامت 

سجود نمایان بود و از تهجّد و عبادت و خضوع و خاکساری در 

برابر «اللّه» حکایت می‏کرد. مبارزی بود خدا دوست و

سلحشوری آشنا با راز و نیازهای شبانه.

قلبش محکم و استوار بود همچون پاره آهن. فکرش روشن و 

عقیده ‏اش استوار و ایمانش ریشه ‏دار بود. توحید و محبّت خدا 

در عمق جانش ریشه داشت. عبادت و خداپرستی او آن چنان 

بود که به تعبیر شیخ صدوق: نشان سجود در پیشانی و 

سیمای او دیده می‏شد.

ایمان و بصیرت و وفای عباس، آن چنان مشهور و زبانزد بود که 

امامان شیعه پیوسته از آن یاد می‏کردند و او را به عنوان یک 

انسان والا و الگو می ‏ستودند. امام سجاد(ع) روزی به چهره 

«عبیدالله» فرزند حضرت اباالفضل(ع) نگاه کرد و گریست. آنگاه 

با یاد کردی از صحنه نبرد اُحد و صحنه کربلا از عموی پیامبر 

(حمزه سیدالشهدا) و عموی خودش (عباس‏ بن علی) چنین

یاد کرد:

«هیچ روزی برای پیامبر خدا سخت‏تر از روز «اُحد» نگذشت. در 

آن روز، عمویش حضرت حمزه که شیر دلاور خدا و رسول بود و به شهادت رسید. بر حسین بن علی(ع) هم روزی سخت‏تر از 

عاشورا نگذشت که در محاصره سی ‏هزار سپاه دشمن قرار 

گرفته بود و آنان می‏پنداشتند که با کشتن فرزند رسول خدا به 

خداوند نزدیک می‏شوند و سرانجام، بی ‏آن‏که به نصایح و 

خیرخواهی های سیدالشهدا گوش دهند، او را به شهادت 

رساندند.»

 آنگاه در یادآوری فداکاری و عظمت روحی عباس(ع) فرمود:

«خداوند،عمویم عباس را رحمت کند که در راه برادرش ایثار و 

فداکاری کرد و از جان خود گذشت، چنان فداکاری کرد که دو 

دستش قلم شد. خداوند نیز به او همانند جعفربن ابی‏طالب در 

مقابل آن دو دستِ قطع شده دو بال عطا کرد که با آنها در 

بهشت با فرشتگان پرواز می‏کند.عباس نزد خداوند، مقام و 

منزلتی دارد بس بزرگ، که همه شهیدان در قیامت به مقام 

والای او غبطه می‏خورند و رشک می‏برند.»

بصیرت و شناخت عمیق و پایبندی استوار به حق و ولایت و راه 

خدا از ویژگی های آن حضرت بود. در ستایشی که امام صادق

(ع) از او کرده است بر این اوصاف او انگشت نهاده و به‏ عنوان

ارزش‏های متبلور در وجود عبّاس، یاد کرده است:

«کان عمُّنا العبّاسُ نافذ البصیره صُلب الایمانِ، جاهد مع

ابی‏عبدالله(ع) وابْلی’ بلاءاً حسناً ومضی شهیداً(26)؛

 عموی ما عباس، دارای بصیرتی نافذ و ایمانی استوار بود، 

همراه اباعبدالله جهاد کرد و آزمایش خوبی داد و به شهادت 

رسید.»

  حضرت عباس در بسیاری از امور اجتماعی مانند پدر قد 

مردانگی برافراخت و ابراز فعالیت و شجاعت نمود. عباس، 

پشت و پناه حسین بود مانند پدرش که پشت و پناه حضرت 

رسول الله بود. عباس در جنگها همان استقامت، پافشاری، 

شجاعت، قوّت بازو، ایمان و اراده، پشت نکردن به دشمن، 

فریب دادن و بیم نداشتن از عظمت حریف و انبوهی دشمن را 

که پدرش درجنگهای اُحد، بدر، خندق، خیبر و غیره نشان داد،

در کربلا ابراز داشت.

 عباس، همانطور که علی(ع) همیان نان و خرما به دوش 

میگرفت و برای ایتام و مساکین می‏برد، او به اتفاق و امر برادر، بسیاری از گرسنگان مکّه و مدینه را به همین ترتیب 

اطعام می‏نمود. عباس، مانند علی(ع) که باب حوایج دربار 

پیغمبر بود و هرکس روی به ساحت او می‏کرد، اوّل علی را 

می‏خواند، باب حوایج در استان امام حسین بود و هرکس برای

رفع حوایج به دربار حسین (ع) می‏شتافت، عباس را می‏خواند.

 عباس مانند پدر که در بستر پیغمبر خوابید و فداکاری کرد در 

راه پیغمبر، در روز عاشورا برای اطفال و آب آوردن فداکاری کرد. 

عباس مانند پدر که در حضور پیغمبر شمشیر می‏زد، در حضور 

برادر شمشیر زد تا از پای در آمد. عباس، همان‏طور که پدرش 

به تنهایی به دعوت دشمن رفت، به‏ تنهایی برای مهلت به 

طرف خیل دشمن حرکت فرموده و مهلت گرفت.


منبع:http://shoohada.persianblog.ir


شنبه دوم بهمن 1389 |

عاشق--->>>ولایت فقیه در نگاه شهدا

شهيد سيد مرتضي آويني:

حزب الله اهل ولايت است و اهل ولايت بودن دشوار است، پايمردي ميخواهد و وفاداري.


سپهبد شهيد علي صياد شيرازي:

عظيم ترين نعمت خدا را نعمت ولايت مي دانم و استحكام در پيوند با ولايت را ضمانت بخش و عاقبت بخيری ميپندارم فلذا نه تنها با قلب و زبان بلكه در عمل كوشيده ام ارادتم را به ولايت به ثبوت برسانم و از خداوند متعال مسئلت دارم مرا در اين مهم ياري فرمايد.


شهید حاج سید مجتبی علمدار:

بر همه واجب است مطیع محض فرمایشات مقام معظم رهبری باشند.


شهيد حسن آوندي:

اگر بر ولايت فقيه تكيه كنيد، بخدا قسم باور كنيد ديگر طعمه گرگ و كفتار نخواهيد شد
.

سه شنبه بیست و هشتم دی 1389 |

عاشق--->>>گفت و گوی خودمونی

امروز جمعه است روزی که شیعیان منتظر ظهور بهترین خلق بشرند راست تا به حال از خودت پرسیدی که اگر مهدی(عج)بیاد من  چه کاری برای ظهورش انجام دادم؟

آیا آمادگی برخورد با این موضوع رو داری؟

آیا میتونی همچون عباس بن علی(ع) در رکاب حسین زمانت جون بدی و دم نزنی؟

بیایید کمی فکر کنیم که چقدر عاشق هستیم؟آیا تنها عشق ظاهری است یا نه باطنی است؟آیا در عمل هم عاشقیم؟

در واقعه کربلا ابن زیاد به مردم گفت هر کاری از دستتون بر میاد انجام بدین حتی اگه سلاح ندارین در دامن هایتان سنگ جمع کنید و با سنگ بجنگید.آیا در زمانی فکر دشمن دیروز و امروز ما این بود وهست جا نداره ما هر چی از دستمون بر میاد در قبال دشمن مهدی فاطمه بکنیم؟

حتی با نوشتن یه مطلب تو وبلاگ هامون؟

اگه میتونی دریغ نکن!!!


جمعه بیست و چهارم دی 1389 |

عاشق--->>>شعرولایتی ازمرحوم آقاسی

 

الا مسها که در گرد و غبارید

 
به اکسیر ولایت دل سپارید


طلا آنوقت طلای ناب گردد

 
که در حرم ولایت آب گردد


نماز بی ولایت بی نمازیست


تعبد نیست نوعی حقه بازیست


ولایت چیست در خون قوطه خوردن


کلید سینه بر مولا سپردن


حسین ابن علی در خون شناکرد


مرا با این حقیقت آشنا کرد


ولایت بی بلا معنا ندارد


نجف بی کربلا معنا ندارد


ولی ظاهر وباطن کجایی


نقاب از چهرخود کی میگشایی


بیا موعود هنگام قیام است


جهان مجذوب یه جو التیام است


زمان لبریز شوق و انتظار است


زمین بر رجعتت امیدوار است


بیا امشب شب قدر است مارا


علم دار تو در سطح است مارا


سه شنبه بیست و یکم دی 1389 |

عاشق--->>>ویژگی های عباس از منظر یک عالم......

حضرت ابوالفضل العباس (ع) نه تنها در زمینه تکالیف و رسالت خود نسبت به امام حسین (ع) کاملا ولایتمدار بود بلکه در تبعیت، از امام زمانخود ابا عبدالله الحسین (ع) سبقت نمی گرفت. 
 آن هنگام که قمر بنی هاشم با امام حسین (ع) بیعت کرد غیرت، مردانگی و وفاداری آن حضرت اجازه نداد تعهدات و میثاقش را نادیده بگیرد. 
 آن حضرت در روز عاشورا با وجود اینکه عظمت و هیبتش دشمنان را به لرزه در می آورد اما خود به میدان نیامد زیرا امام حسین (ع) به ایشان اجازه نداده بود که وارد میدان شود. 
سرانجام وقتی حضرت ابوالفضل العباس (ع) از امام حسین (ع) تقاضای رفتن می کند امام به ایشان می فرماید آب بیاور و آن حضرت با کمال میل می پذیرد.

قمر بنی هاشم در هیچ حال به افراط و تفریط نیفتاد و در این آزمایش تاریخی ثابت کرد که حتی در زمان مبارزه و جهاد نیز باید پشت سر امام خود حرکت کنیم نه اینکه از ایشان سبقت بگیریم. 
در بین دیگر برجستگی های اخلاقی حضرت ابوالفضل (ع) آنچه که بسیار جلب توجه می کند فتوت، مردانگی و جوانمردی آن حضرت است و گویی نام آن بزرگوار بر این صفات علم شده است. 
صفحات تاریخ از ایثار، فداکاری و جوانمردی حضرت ابوالفضل العباس (ع) پر است، 

با شنیدن نام قمر بنی هاشم اول چیزی که به ذهن خطور می کند دلاوری آن حضرت است کسی که همه وجودش را فدای امام زمانش یعنی امام حسین (ع) کرد. 
قمر بنی هاشم علاوه بر دارا بودن کمالات معنوی و نفسانی از ظاهری رشید و نورانی برخوردار بود. 
 


سه شنبه بیست و یکم دی 1389 |



عاشق شوید!!!!!!
آدرس دوم عاشق
www.ashegh.sul.ir

پست الکترونیک


عاشق>>>شهادت حضرت فاطمه
عاشق--->>>سلطان علی موسی الرضا
عاشق---->>>28 صفر
عاشق--->>>اربعین حسینی
عاشق--->>>عباس نامه
عاشق--->>>ولایت فقیه در نگاه شهدا
عاشق--->>>گفت و گوی خودمونی
عاشق--->>>شعرولایتی ازمرحوم آقاسی
عاشق--->>>ویژگی های عباس از منظر یک عالم......

 

 

 

 

 

RSS 2.0